Koşulsuzdur eski

tumblr_lf4phiwFnj1qcvx2ko1_500

Ara sıra sert bir rüzgar eser, şüphedir o. Kanadı kırık bir kadın, teslim olur bir anlık şüpheye.  Kollarını şevkatle açar şüphe ilkin, güvende hissettirir. Giderek içine çekmeye çalıştığı dünyasını toz pembe gösterir, zanneder ki kadın şüphenin kollarındayken daha güçlüdür, daha dokunulmaz. Oysa en kolayıdır kendisini aldatılmayacağına inandırmış birini aldatmak. Sinsidir şüphe, içinde ne kadar süre tutarsan binlerce katı zamanını alır çıkarman. Tek korktuğu koşulsuz sevgidir şüphenin. Bir kalpte koşulsuz sevgi varsa yanına varamaz şüphe.

Koşulsuz sevgi, engin denizlerden gelir. Denizdedir eski, kolları hep denize açıktır kadının, engin denizlere.  Dalgalı denizler ilhamıdır, ne kadar çoğalırsa çoğalsın suları. Dindirmesi bir anlıktır. İçinde şüpheyi öldüren koşulsuz sevgi vardır denizlerin. Kıyısından hep gökyüzüne ulaşırsın. Oradadır, alnından öper uzatır sana emanetini o kadın. Çıkarsın denizlere, akarsın ardı sıra.

Sonsuz sevgi koşul barındırmaz. Bu dünyanın işi değildir onu sorgulamak, soru bilmez sevgi. Özlemek nedir bilir, özlemden gözü dönen öfkeyi bilmez. Ateş yükselir bazen, bir adam boyu olur. Denize döner yüzümüz hemen. Ateşi serinletir, öfkeyi kısa tutarız. Şüpheyi öldüren koşulsuz sevgi, öfkeyi yanaştırmaz yanına. Öfke bu dünya işidir, denizler dalgayı bilir.

Koşulsuz sever eski. Bilmez ötesini. Hataya izin verir, ayırmaz bu dünyadan. Tüm yanlışlardan alnın akıyla döneceğini bilir.  Sevgisi korur çünkü, değer katar.

Varamaz hiçbir kötülük koşulsuz sevginin yanına.

Denizdedir sevgi, kıyısındaki kayık su alır. Cesaret işidir varmak o denize.

Huzurdur eski, bir tatlı.

Hayat, aşkın mucizesi ile sınar eskiyi, ne kadar dayanıklı olduğuna bakar, ne kadar sabırlı. Oysa eski, hayattı. Hayatın kendini bilmez boşluklarında bir an bile dolanmadan, onu “yaşam” ile karıştıranlardan uzak durarak savaşırdı kendiyle. Sonsuz olan hayat, onu sürekli sınar, aşkın mucizesini gün be gün önüne çıkarırdı. Dünyanın bıkmadan, sorgulamadan dönmesi ile eşdeğer bir mucize her gün yeniden yeşerirdi eskinin kalbinde.

Hayat, zor anları önüne çıkarmaktan hiç vazgeçmez, keskindir tavrı. Eskinin hep mücadelesi vardır hayatla; kavgalarından hep huzur sayesinde dimdik çıktığı savaşları. İçinde hiç kötülük bulundurmaz eski, kimseye karşı. Her seferinde başa tertemiz dönmesi, huzurdandır. İçindeki o huzur hayata da, aşka da, dünyaya da meydan okuyabilmesi için yeterlidir.

Dinlemez hayat, kim olduğunla ilgilenmez. Ne kadar direndiğine bakar. Eski, direnir. Hayattır eski, hayatın tam ortasındadır, yaşamdan uzakta. Aynalarda görünen yüzü değil, kalbidir. Bütün yolların huzura çıktığı bir an vardır o aynada. Bütün yolları er ya da geç huzura vardırır.

Kolay sarar yaralarını. Kalbine doldurduğu huzur ona her seferinde direnme gücü verir, her seferinde biraz daha pay bırakır avuçlarına. Ağzının tadı yerinde, canında huzur, dilinden bal damlar. Geçerse bir de o billur aynanın karşısına, istesen de yok edemezsin.

Hayattan korkmaz, eski. Kendinden korkmaz.

Huzurdur eski, bir tatlı. Hemen elindedir, dokunsan hemen yakınında.