Maziye bir bakıver

tumblr_m0kmbfx9Jn1qj2u1wo1_500

Kuş gibi mazi. Birazdan ürküp kaçacak gibi, ansızın çekip gidecek, göğe yükselecek gibi.

Oturmuş bir pencere kenarına, maziyi düşünüyorum. Güzel sesli bir kadından bir ses yükseliyor sonra, maziye bir bakıver, diyor, neler neler bıraktık. Bakıyorum,  karşımda alabildiğince mavi bir deniz. Uçsuz bucaksız mavilikte bir kuş süzülüyor. İşte, diyorum. Mazi geçip gidiyor. Çok değil, bir kaç dakika evvelinde maziyi düşünüp, harcamış, türlü pişmanlık sonrası oturmuştum bu pencere kenarına. Maziye kızmak, onunla kavga etmek, bütün pişmanlıklarını ortaya dökmek kolaydı. Ben zoru seçtim, maziyi kabullendim, onu sarıp sarmalayıp bir öpücük kondurdum alnına. Avuçlarımda tutup  şevkat gösterdim ona, havalandırdım yeniden. Havalandırdım o ürkek, temiz, sakin kuşu.

Kalbimde bir yara değil mazi. Kalbimde hep güzel anılar, aklımda hep büyük umutlarım. Uçup giden mazinin ardında belli belirsiz bir gelecek göz kırpıyor. Korkutuyor çoğu zaman, şaşırtıyor, telaşlandırıyor. Bir daha asla eskisi gibi olmayacak binlerce şey geçip gidiyor gözlerimin önünden. Bir daha asla yalnız kalamayacağını düşünmek seni de telaşlandırmaz mıydı? Ama giderken o kuş, havalanırken maviliğe, gözlerimin içinde öyle güzel baktı ki. Yeşillikler doldu birden, belli belirsiz bir gelecek içerisinde yemyeşil umutlar belirdi. Tüm korkular yeşillere açıldı, tüm telaşlar kayboldu uçsuz maviliklerde.

Geçip giderken mazi, edilmiş onca duanın, verilmiş onca emeğin teşekkürünü ediyor gibiydi.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir